Beste Michaël Borremans,

Michaël Borremans

Michaël Borremans

“De Belgische kunstenaar Michaël Borremans plant over enkele weken naar Israël af te reizen om zijn werk tentoon te stellen in Tel Aviv. Eerder liet hij in een opiniestuk weten dat hij niet akkoord is met het beleid dat Netanyahu voert en dat hij niet gelooft in niets doen en daarom afreist naar Tel Aviv. Gelieve Michaël aan te schrijven en hem te vertellen waarom het belangrijk is om iets te doen, om stelling in te nemen tegen apartheid en kolonisatie en vraag hem om zijn tentoonstelling af te zeggen. De brief hieronder kan tot voorbeeld dienen.”

voeg je NAAM op de brief

lees de brief


Beste Michaël,

Ik las dat je succesvolle tentoonstelling “As sweet as it gets”
gepland is om naar Israël af te reizen begin september. Ik las dat u niet gelooft in niets doen en dat u daarom uw kunstwerken in Israël wenst tentoon te stellen. Net zoals u, geloof ook ik niet in niets doen: verontwaardiging kan verandering aanvoeren wanneer het omgezet wordt in actie.

“Het beëindigen van de apartheid is een van de bekroonde
verwezenlijkingen van de afgelopen eeuw, maar we zouden er niet in geslaagd zijn zonder de hulp van internationale druk, in het bijzonder van de desinvesteringsbeweging van de jaren 80. Een gelijkaardige beweging heeft nu vorm gekregen, deze keer is het gericht op het beëindigen van de Israëlische bezetting.”

Het zijn de woorden van Desmond Tutu. Wereldwijd namen gewetensvolle burgers het op om de onrechtvaardigheid van het apartheidsregime in Zuid-Afrika te hekelen via verschillende vormen van boycot. Het Palestijnse middenveld liet zich hierdoor inspireren en riep in 2004 op tot een campagne van Boycot, Desinvesteringen en Sancties (BDS).

Het is een kreet om rechtvaardigheid, een kreet om hetinternationaal recht en de mensenrechten te respecteren, een kreet om vrede mogelijk te maken. Ze vragen om een economische, culturele en academische boycot van Israëlische instellingen en producten, ze roepen op tot desinvesteringen en sancties tegen Israël totdat het land zich terugtrekt uit de gebieden die het sinds 1967 bezet, tot het alle kolonies in die gebieden ontmantelt, dat het de VN resoluties met betrekking tot de rechten van de Palestijnse vluchtelingen erkent en dat het systeem van apartheid ontmanteld wordt.

Deze oproep wordt ook uitgedragen door “Boycott fromWithin”, een coalitie van burgers in Israël die de Palestijnse roep voor de BDS campagne tegen Israël vervoegd hebben. Op hun website schrijven ze:

“We wijden ons toe aan een rechtvaardige vredeen een ware democratie in deze regio. De boycot van de Palestijnen in de bezette gebieden, vooral in Gaza, door de westerse regeringen keuren we ten strengste af. Het is schandalig, te meer omdat dezelfde westerse regeringen hun steun aan de Israëlische apartheid en andere dagelijkse schendingen van het internationale recht door Israël doorzet.”

Zij geloven niet in inertie. Niets doen is geen optie voor wie gewetensvol weet. De internationale gemeenschap aarzelt om de misdaden van Israël te veroordelen en stelt nog minder concrete daden om Israël te dwingen het internationaal recht te respecteren. Terwijl Gaza aan een westerse boycot wordt onderworpen, haalt het westen de banden met Israël op economisch, politiek, cultureel en academisch
vlak aan. Daarom nemen verontwaardigde burgers in Palestina, Israël, de Verenigde Staten en Europa initiatieven om te reageren tegen Israël. Langs deze weg willen ze de druk op Israël opvoeren opdat gerechtigheid kan geschieden.

Afgelopen weken heeft de Israëlische belegering van debezette
Gazastrook meer dan 1900 dodelijke slachtoffers gemaakt. Dit is de derde grootschalige militaire belegering van de Gazastrook in zes jaar, door een hoogtechnologisch en zwaar bewapend leger dat hetzelfde gebied aan een gewelddadigebezetting en een blokkade onderwerpt. Ook de Westelijke Jordaanoever, Oost-Jeruzalem en de Syrische Golanhoogte worden bezet door Israël, wat strijdig is met het internationaal
recht.

Israël hevelt haar bevolking over naar kolonies op de Westelijke
Jordaanoever, wat strijdig is met het internationaal recht.
Aan Palestijnen die in 1948 vluchtten voor het geweld en hun huizen en land achterlieten, ontzegt Israël het recht op terugkeer en compensatie, wat strijdig is met resolutie 194 van de Verenigde Naties. Palestijnen die in Israël wonen worden gediscrimineerd en hebben niet dezelfde rechten als de joodse burgers.

En toch bestaat er straffeloosheid voor Israël: het wordt niet
aangepakt op haar misdaden.

Israël schendt het internationaal recht op dagelijkse basis en maakt daarbij frequent dodelijke slachtoffers, die ons nieuws al lang niet meer halen. Omdat we dat weten, geloven weniet in niets doen en ondernemen we actie: we willen de gerechtigheid die nodig is om vrede te kunnen realiseren en geloven dat de BDS-beweging, die door burgers wordt gedragen, een verschil kan maken zoals dat het geval was in Zuid-Afrika.

Beste Michaël, als gewetensvolle artiest kan j
e actie ondernemen door de normalisatie van het Israëlische apartheidsbeleid te weerstaan. Je zou een zeer sterke daad kunnen stellen door je prachtige tentoonstelling niet te laten doorgaan in Israël. Andere intellectuelen, artiesten en kunstenaars zoals John Berger, Roger Waters, Ken Loach, Alice Walker, Naomi Klein, Maxi Jazz en Dave Randall zijn u al voorgegaan. Ook Elvis Costello annuleerde eerder concerten in Israël en zei daarover: “Sometimes a silence in music is
better than adding to the static.”

Hopelijk bedenkt u zich alsnog en onderneemt u acti
e door stelling in te nemen en hen te vervoegen.

Met hartelijke groeten,

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s