Beeldende solidariteit met Gaza

Soms vind je gevoel geen verlengde in woorden wanneer je onrecht waarneemt. En soms vind je verontwaardiging of woede de weg niet naar daadkracht en strand je bij misnoegdheid en frustratie. Jeroen Robbe van Labo vzw gebruikt beeldend theater dat vertrekt vanuit het gevoel, dat lichamelijk ingekapseld is, om de realiteit beter te begrijpen en op zoek te gaan naar vormen van solidariteit en actie.

 

DeWereldMorgen.be

Gaza tussen het Gents Feestgedruis                                            

Zaterdagmiddag, toen de Feesten nog op volle kracht draaiden, werd de Gentse Bibliotheekstraat omgevormd tot een sequentie van beelden. Individueel en samen gaven een dertigtal mensen beeltenis aan begrippen als bezetting, vluchteling en solidariteit. Experimentele beelden volgden elkaar op, waarbij mensen zichzelf en elkaar boetseerden. Volgens initiatiefnemer en begeleider Jeroen Robbe illustreert de diversiteit van manieren waarop begrippen concrete vorm kregen, zowel de complexiteit als de intensiteit waarop mensen omgaan met wat er in Gaza gebeurt. Toen iedereen stilstond bij de huidige belegering van de Gazastrook spraken uit de beelden dubbelzinnige gevoelens van waanzin, pijn, dood, gruwel, verlorenheid, hopeloosheid, eindeloosheid, maar ook strijdbaarheid, verzet, doorzettingsvermogen en kracht.

Beeldentheater als repetitie voor de werkelijkheid

Jeroen Robbe: “Beeldentheater is een onderdeel van het Theater van de Onderdrukten van de Braziliaanse theatermaker Augusto Boal. Hij ontwikkelde participatieve technieken om via theater de realiteit beter te begrijpen en te veranderen. Het gaat niet om een vrijblijvend artistiek experiment, maar om een sociaal gedreven en activistisch theater. Boal omschreef zijn theater niet voor niets als een repetitie voor de werkelijkheid.”

De technieken ontstonden in Brazilië maar verspreiden zich al snel over de rest van Latijns-Amerika en vervolgens ook wereldwijd. Ook in Palestina maken verschillende organisaties gebruik van de technieken in de zoektocht naar effectievere strategieën om uitdagingen collectief het hoofd te bieden en deelnemers te versterken. Jeroen Robe stelt het zo: “de kracht van beeldentheater schuilt erin dat je opnieuw leert het lichaam aan te wenden als een middel tot expressie en dialoog. Wanneer gevoelens onverwoordbaar vastzitten in het lichaam of woorden leiden tot misverstanden, vindt je er een nieuwe beeldtaal om te communiceren. Door beeld en woord te combineren heb je een rijkere taal die ons in staat stelt om samen op zoek te gaan naar de wortels van problemen die we zien en mogelijke oplossingen te verkennen. Augusto Boal benadrukte altijd dat het niet voldoende is de realiteit te kennen, maar dat we die ook moeten veranderen. Theater kan helpen om onderdrukking om te buigen in bevrijding. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Van hieruit kunnen we het geweld in Gaza niet rechtstreeks stoppen. Maar toch leefde bij heel wat deelnemers het gevoel dat we niet bij de pakken mogen blijven zitten. Dat stelt ons voor een belangrijke uitdaging: hoe kunnen we zelf een verschil maken, hoe klein dan ook? Wat kunnen wij doen dat verder reikt dan medeleven?”

Over solidariteit en daadkracht

De vragen over solidariteit werden tijdens de actie niet uit de weg gegaan. Aan het eind van de actie gingen mensen op zoek naar hoe men van hier solidair kan zijn met de bevolking in Gaza. Opnieuw werden ideeën in beelden gegoten en vervolgens besproken.

“Soms sluipt er lethargie in de strijd. Uiteraard wil ik verandering, maar soms lijkt de weg eindeloos en ook eenzaam. Deze actie werkt versterkend omdat het de eenzaamheid doorprikt, omdat dubbelzinnige gevoelens gedeeld zijn en er toch een kracht van vereniging in strijdbaarheid leeft”, stelde Bea, één van de deelnemers.

De onmiddellijke impact van deze solidariteitsactie is eerder beperkt. Naast een manier om rechtstreeks onze solidariteit over te maken aan de bevolking van Gaza, was het voor heel wat deelnemers zelf toch ook verrijkend en inspirerend om stil te staan bij het conflict en onze rol. Aan het eind was het overheersende gevoel dat we kunnen en moeten samenwerken om een verschil te maken en mee de druk op te voeren bij onze overheden om het geweld in Gaza een halt toe te roepen. Verschillende deelnemers verwezen naar bestaande initiatieven, zoals de betoging van zondag, maar ook naar de verschillende initiatieven van de BDS-beweging die Israël onder druk wil zetten via een breed gedragen boycot, door desinivesteringen en sancties.

De actie werd ondersteund door organisaties als LABO vzw, Gents ActiePlatform Palestina – GAPP, Vrede vzw, Victoria Deluxe, U Move 4 Peace, Intal en Palestina Solidariteit.

Hier lees je meer over Beeldentheater en andere technieken uit het Theater van de Onderdrukten.

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s